11 listopada – dzień świętego Marcina – i Dzień Niepodległości – miło jest zacząć tradycyjnie, z rogalami marcińskimi, i to własnoręcznie upieczonymi

Trochę wysiłku wymagało, jak co roku, zdobycie białego maku, który jest nieodzowny do tych rogali, ale można go kupić.
Ciasto francusko-drożdżowe też swoje wymagania, zwłaszcza czasowe, ma, ale trud opłaca się. Jak dla mnie, to ciasto jest rewelacyjne, miękkie, a jednocześnie kruchutkie, listkujące się, pycha!
I świetnie pasuje do delikatnego białego, mielonego maku, połączonego z marcepanem i orzechami.
Zapraszam na kawę i rogale:)

Ciasteczka, które właśnie upiekłam, są kruchutkie, niezbyt słodkie, z dodatkiem maku. Pieczone w żydowskie święto Purim, na pamiątkę królowej Estery, która uratowała swych rodaków przed zagładą

12 dag masła
½ szklanki cukru
1 jajko
1 łyżka wody
2 szklanki mąki
2 łyżki maku
½ łyżeczki proszku do pieczenia
Miękkie masło rozetrzeć z cukrem na gładką masę.
Jajko roztrzepać widelcem, dodać do masła, rozetrzeć razem. Do powstałej masy przesiać mąkę, wsypać proszek do pieczenia, dodać łyżkę wody i suche ziarenka maku. Zagnieść twarde ciasto, podsypując w miarę potrzeby mąką. Zawinąć ciasto w folię, włożyć do lodówki na kilka godzin.
Po tym czasie rozwałkować ciasto, wycinać foremką ciasteczka, piec na złoty kolor w nagrzanym do 180 stopni piekarniku, ok. 15 minut.

Nie jestem z Poznanie, ale ich specjał – rogal z białym makiem – bardzo przypadł mi do gustu, i już od 7 lat pojawia się u mnie w dzień św. Marcina, który jest jednocześnie Dniem Niepodległości, czyli 11 listopada

Robię te rogale tylko raz w roku; dochodzi więc dodatkowo urok oczekiwania:)

Gdzieś tak koło września zaczynam się rozglądać za białym makiem, za marcepanem, dopingowana pytaniami Zet:

– Pamiętasz o św. Marcinie? zamówiłaś biały mak? masz już marcepan????

Tak było i w tym roku.

Rogale zostały zrobione, sfotografowane, zjedzone.

Do zobaczenia za rok! 🙂

Trochę różni się od tradycyjnego tiramisu, które robione jest na bazie tartych żółtek; w tej tutaj, do serka mascarpone dodaje się stopioną czekoladę.
Przepis pochodzi z wykwintnej kuchni watykańskiej, która mieści się w rzymskim Domu Świętej Marty.
Tarta ta jest jednym z najbardziej ulubionych deserów przez papieży i kardynałów; stała się tak popularna, że podawana jest tylko na co dzień, nie wchodzi już w skład menu bankietowego.

300 g ciemnej czekolady, najlepiej gorzkiej
50 g migdałów
50 g orzechów laskowych
50 g orzechów włoskich
400 g serka mascarpone
150 ml gęstej śmietany 30% lub 36%
szklanka mocnej kawy
2-3 łyżki rumu
54 biszkopty o wydłużonym kształcie
kakao do posypania tarty

Migdały blanszujemy, obieramy ze skórki i razem z orzechami dość drobno siekamy.
Czekoladę rozpuszczamy w naczyniu ustawionym na rondelku z gotująca się wodą. Odstawiamy, by nieco ostygła.
Ubijamy śmietanę, mieszamy ją z czekoladą i serem mascarpone i dodajemy orzechy i migdały.
Do kawy wlewamy rum; maczamy biszkopty górną częścią w kawie i nasączone (ale nie miękkie) układamy w blaszce na ciasto. Na biszkopty nakładamy wartswę kremu, na to znów biszkopty. Górna warstwę ma stanowić krem, który posypujemy kakao.
Można ozdobić tartę bezami i owocami.

Jest tak pyszna, że znika natychmiast! :)))