Książkę Łukasza Modelskiego „Piąty smak. Rozmowy przy jedzeniu” nazwano: „więcej niż książka kucharska, więcej niż rozmowa”. To dobrze ją charakteryzuje; są to rozmowy dziennikarza i smakosza zarazem, Łukasza Modelskiego z osobami, które o smaku mają dużo do powiedzenia, a ich nazwiska powszechnie są znane i kojarzone ze sztuką kulinarną.

Trzynaście rozmów, trzynaście  opowieści o sztuce „piątego smaku”, czyli „umami”.

Do tej pory znaliśmy cztery smaki: słodki, słony, gorzki, kwaśny. Czym jest ten tajemniczy, piąty smak, owo „umami”, które pojawiło się zupełnie niedawno, w XX wieku?

Określa się go jako pełny, mięsisty, pyszny, wyśmienity. To smak „domykający“ inne smaki.

Czytałam tę książkę szybko, rozmowa po rozmowie. Może dlatego uderzyło mnie jedno: są to rozmowy z pasjonatami. Każdy z rozmówców żyje tym, o czym mówi, ich pasja ukierunkowuje ich życie.

Dobra lektura dla tych, którzy zagubili radość smakowania życia.

Książka jest piękna edytorsko; bardzo spodobał mi się pomysł, by przy każdej rozmowie zaznaczyć specjalną czcionką, dużą i kolorową, jedną charakterystyczną dla rozmówcy myśl.

Poczytajmy:

Agnieszka Kręglicka: „Jeśli coś jest dobre, nie musi być lepsze. Lepiej cofnąć się parę kroków i znaleźć smak, który nie jest <perfekcyjny>, ale po prostu taki, jaki ma być.”

Carlo Petrini: „Warto patrzeć na jedzenie jako na całość – wspólnota stołu, hojność, dzielenie się, wspomaganie, wspólna radość. Człowiek nie jest stworzony do jedzenia w samotności”.

Carl Honoré: „Nie chodzi o to, żeby powoli wykonywać przeróżne czynności, tylko by odnaleźć swoje własne tempo, własny rytm. Taki, który jest odpowiedni dla twojego samopoczucia.”

Aleksandra Seghi: „Żeby coś dobrze ugotować, trzeba być zrelaksowanym. Kucharz powinien się skupić na tym, co robi, a nie myśleć, że za godzinę musi przyjąć gości.”

Patricia Atkinson: „Produkując wino, jest się zdanym na łaskę natury. W końcu uświadamiamy sobie, że to jednak cud.”

Elizabeth Gilbert: „Piec do pizzy, doskonałe, świeże ryby, świetne sery. Tak chyba musi wyglądać niebo.”

Anne Applebaum: „Kwaśny smak jest bardzo charakterystyczny dla Polski. Gdy ktoś z zagranicy wybiera się tutaj i chce skosztować czegoś polskiego, wysyłam go na żurek. Na świecie nie ma niczego podobnego.”

Grzegorz Łapanowski: „Zawsze imponowało mi sprawne posługiwanie się nożem. Dobra umiejętność cięcia daje naprawdę świetny efekt końcowy na talerzu”.

Tomasz Kolecki-Majewicz: „Degustacja to nie tylko sam smak, lecz także jego interpretacja, wiedza, z czego ten smak sie bierze. W tym sensie smaku można się nauczyć.”

Charles MacLean: „Maksymalnie dziesięć punktów da się przyznać wyłącznie whisky produkowanej w niebie. Na ziemi można dostać, powiedzmy, dziewięć i pół punktu”.

Michel Escoffier: „Sarah Bernhardt, pytana o sekret jej długowieczności, niegasnącej urody i sił, odpowiedziała: <Co rano wypijam kieliszek szampana i jem jajecznicę pana Escoffiera>.”

Danièle Mazet-Delpeuch: „W kuchni ważne są dwie rzeczy – dar i talent. Dar nie zależy od nas. Z talentem jest inaczej – trzeba go rozwijać.”

Côme de Chérisey: „Kucharze mają prawo do gorszego dnia, do zakwestionowania swojej pracy, do zwątpienia. Są artystami, wolno im.”

Dodam tylko, że każdy z rozmówców podał jeden swój przepis kulinarny.